Mevlana Sözleri

Mevlanadan özlü sözler

İnsan, gözden ibarettir aslında, geri kalan cesettir.Göz ise ancak dostu görene denir.

Dün geçti gitti. Dün gibi, dünün sözü de geçti.Bugün yepyeni bir söz söylemek gerek.

O dağa bir kuş kondu, sonra da uçup gitti.Bak da gör, o dağda ne bir fazlalık var ne bir eksilme.

Nefsin, üzüm ve hurma gibi tatlı şeylerin sarhoşu oldukça,ruhunun üzüm salkımını görebilir misin ki?

İnanmışsan, tatlı bir hale gelmişsen, ölüm de inanmıştır, tatlılaşmıştır.Kafirsen, acılaşmışsan, ölüm de kafirleşir, acılaşır sana.

Mevlanadan özlü sözler

Dil, tencerenin kapağına benzer.Kıpırdadı da kokusu duyuldu mu ne pişiyor anlarsın.

Sözle anlatılan şey, yalan bile olsa, kokusu,gerçek olduğunu da haber verir, yalan olduğunu da.

Rüşvet alan para pul padişahı değiliz.Paramparça olmuş gönül hırkalarını diker, yamarız biz.

Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı,dünyada su da olmazdı, ateş de.

İki parmağının ucunu gözüne koy. Bir şey görebiliyor musun dünyadan? Sen göremiyorsun diye bu alem yok değildir. Görememek ayıbı, göstermemek kusuru, uğursuz nefsin parmağına ait işte.

Mevlanadan özlü sözler

Ağlayışın,feryat edişin bir sesi,sureti vardır. Zararınsa sureti yoktur. Zararda insan elini dişler ama zararın eli yoktur.

Bulutlar ağlamasa yeşillikler nasıl güler?

Bülbüllerin güzel sesleri beğenilir de bu yüzden kafes çeker onları.Ama kuzgunla baykuşu kim kor kafese?

Gerçek kokusuyla, ahmağı kandıran yalan sözün kokusu,miskle sarımsak kokusu gibi, söz söyleyenin soluğundan anlaşılır.

Her dil, gönlün perdesidir. Perde kımıldadı mı, sırlara ulaşılır.

Mecâlis-i Seb’a (Yedi Meclis)  adlı eseri

Mecâlis-i Seb’a isminden de anlaşılacağı gibi Mevlâna’nın yedi meclisinin, yedi vaazının toplanmasından meydana gelmiştir. Mevlâna’nın vaazları, Çelebi Hüsameddin veya oğlu Sultan Veled tarafından not alınmış ancak özüne dokunulmamak kaydı ile eklentiler yapılmıştır. Eserin düzenlenmesi yapıldıktan sonra, Mevlâna’nın tashihinden geçmiş olması kuvvetle muhtemeldir.

Şiiri amaç olarak değil, fikirlerini belirtmede bir araç olarak kabul eden Mevlâna, yedi meclisinde şerh ettiği hadisleri şu konulara ayırmıştır:

1. Doğru yoldan ayrılmış milletlerin nasıl kurtulacağı

2. Suçtan kurtulmak, akıl yolu ile gafletten uyanmak

3. İnanç’daki güç

4. Tövbe edip doğru yolu bulanların Allah’ın salih kulu olacakları

5. Bilginin önemi

6. Gaflete dalmak

7. Aklın önemi

Yedi meclis adlı eserde, asıl şerh edilen hadiselerle beraber 41 hadis daha geçmektedir. Mevlâna tarafından seçilen her hadis içtimaidir. Mevlâna, yedi meclisinde her bölüme “hamd-ü sena” ve “münacat” ile başlamakta, açıklanacak konuları ve tasavvufi görüşlerini hikaye ve şiirlerle cazip hale getirmektedir. Bu yol Mesnevi’nin yazılışında da aynen kullanılmıştır.

Fîhi Mâ Fih adlı eseri

Fîhi Mâ Fih “Ne varsa içindedir” anlamına gelmektedir. Bu eser Mevlâna’nın değişik yerlerde yaptığı sohbetleri içermektedir. Bu sohbetlerin oğlu Sultan Veled tarafından bir kitapta toplandığı sanılmaktadır. Eser 61 bölümden oluşmaktadır. Bu bölümlerden bir kısmı, Selçuklu Veziri Süleyman Pervane’ye hitaben kaleme alınmıştır. Eserde bazı siyasi olaylara da değinilmiştir. Bu nedenle bu eser tarihi açıdan da büyük bir önem taşımaktadır.

Eserde cennet ve cehennem, dünya ve ahiret mürşid ve mürid, aşk ve sema gibi konular işlenmiştir.